Spaanse uitspraak: de j, de ll, de ñ, de z en die rollende r

Goed nieuws: Spaans spreek je bijna altijd uit zoals je het schrijft. Er zijn maar een paar letters die anders klinken dan je als Nederlander verwacht, en bij een paar daarvan hangt het ervan af of je in Madrid of in Mexico bent.

Kort antwoord: de j klinkt als onze g, de ll meestal als onze j, de ñ als nj. De z en de c voor e en i klinken in Spanje als Engels th, in Latijns-Amerika als s. En de rr rol je.

1 De j en de g

De j, en de g voor e en i, klinken als de g in 'gaan': jamón, gente. Hier hebben Nederlanders een voorsprong. In Spanje klinkt hij stevig, in veel delen van Latijns-Amerika (zoals het Caribisch gebied) zachter, bijna als een h.

2 De ll en de ñ

De ll is dus geen l. In Argentinië en Uruguay hoor je hem als sj of zj: calle wordt daar 'kasje'.

3 De c en de z: Spanje of Latijns-Amerika

In het grootste deel van Spanje is de z (en ce, ci) een th zoals in Engels 'think'. In Latijns-Amerika, op de Canarische Eilanden en in delen van Andalusië is het gewoon een s. Allebei correct.

Tip van de docent: kies één uitspraak en houd die vast. Ga je naar Mexico, leer dan de s; woon je straks in Valencia, dan de th. Wisselen per zin klinkt pas echt vreemd.

4 De r en de rr

Een enkele r tussen klinkers is één snelle tik met het puntje van je tong: caro. De rr, en de r aan het begin van een woord, rol je: carro, rojo.

Oefen dat rollen gerust: pero betekent 'maar' en perro 'hond'. Wie niet rolt, vertelt dus dat hij een 'maar' heeft. Dat klopt misschien, maar zo bedoelde je het niet.

Test jezelf